Po kilku dniach od rozmowy kwalifikacyjnej, otrzymujemy telefon z firmy z informacją, że przeszliśmy do kolejnego etapu rekrutacji, którym jest kolejne spotkanie z rekrutującymi (często w zmienionym składzie - np. z bezpośrednim przełożonym). Zadowoleni, czując się tak jakbyśmy już mieli posadę w kieszeni, idziemy na rozmowę i… zostajemy z niczym. Co się stało? Może przekroczyłeś którąś z poniższych zasad?

Każdy z nas nieco inaczej reaguje na stres. Dla niektórych, objawem odczuwania wysokiego poziomu stresu będzie drżenie głosu, charakterystyczne wprawdzie dla wystąpień publicznych, ale mogące się zdarzyć również podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Jak sobie z takim głosem radzić?

Wczoraj pisałam o kontrowersyjnym sposobie na badanie lojalności pracowników poprzez stworzenie fikcyjnego projektu rekrutacyjnego, w którym pracownik mógłby zostać przyłapany na tym, że gotów jest sprzedać firmowe tajemnicę. Pytanie o to, czy kandydat byłby w stanie przekazać tajne dane firmy nowemu pracodawcy może paść również przy okazji zwykłego (prawdziwego) procesu rekrutacyjnego. Jak na takie pytanie odpowiedzieć?

O tym jak zachowywać się na rozmowie kwalifikacyjnej, powiedziano już chyba wszystko. Podobnie jak o tym, czego nie robić. Na wrażenie o Tobie, jakie tworzy się w umyśle rekrutera czy szefa, składają się jednak nie tylko pojedyncze zachowania i wpadki, ale również całokształt tego, co sobą zaprezentujemy. Podwyższony poziom stresu czasem powoduje, że nasze cechy osobowości, które determinują to, jacy jesteśmy na co dzień, ulegają eskalacji i uwidaczniają się w zwiększonym wymiarze. W efekcie stresu, nasze codzienne zachowania, które mogą być ze wszech miar pozytywne, zaczynają się nasilać - a każda cecha w nadmiarze staje się wadą (zbytnia zapobiegliwość zamienia się w nadmierną ostrożność, odwaga w skłonność do niepotrzebnego ryzyka itd.). Zobacz czy jest w Tobie coś z Roztrzepanej Mariolki, Przyjacielskiego Krzysia, czy Imprezowego Karolka.

Testy psychologiczne w rekrutacji stosowane są coraz częściej, choć nie wszystkie firmy stać na tą dość kosztowną metodę. Z testami psychologicznymi w rekrutacji możecie spotkać się tam, gdzie rekrutacja prowadzona jest przez agencję rekrutacyjną jak i w tych firmach, które mając dział HR zatrudniają w nim psychologa. To psycholog jest bowiem uprawniony do przeprowadzenia testów psychologicznych i jedynie osoba o takim wykształceniu może wprowadzić test psychologiczny do procesu rekrutacji (wyjątkiem są testy umiejętności).

Z jakimi testami możecie się spotkać w procesie rekrutacji? Co testy psychologiczne w rzeczywistości badają i jak się do takiego badania testami przygotować - zapraszam do krótkiego poradnika na temat testów w rekrutacji.

Z reguły, rozmowy kwalifikacyjne odbywają się w salach konferencyjnych i gabinetach w siedzibie firmy dla której jesteśmy rekrutowani. Bywa też tak, że na rozmowę zapraszani jesteśmy do siedziby agencji rekrutacyjnej, przez którą prowadzona jest rekrutacja. Może nam się jednak zdarzyć, że zostajemy zaproszeni na rozmowę kwalifikacyjną do…kawiarni. Co wtedy? Jak interpretować takie zdarzenie i jak się zachować?

Nie ma chyba rekrutera, który rekrutując dla szefa działu nie spotkałby się z opinią „wiesz, wszytko niby fajnie, kompetencje są dobre, doświadczenie ma, ale ja tego gościa jakoś nie czuję”. Po takim zdaniu od dyrektora, każdy rekruter wie, że namawianie go na jeszcze jedno spotkanie z kandydatem i przemyślenie decyzji na nowo mija się z reguły z celem. Antypatia, którą poczuł dyrektor, nie pozwoli mu na sprawiedliwe traktowanie pracownika i tak naprawdę, wprowadzenie pracownika do działu, w którym jego szef nie darzy go sympatią jest zrobieniem mu krzywdy.

Niestety, tego „czucia” kandydata przez dyrektora, nie sposób sprawdzić szybciej niż na rozmowie kwalifikacyjnej - a to wymaga czasu. W Niemczech , postanowiono więc zaadoptować do rekrutacji technikę speed dating.

Rozmowa kwalifikacyjna to dla większości osób dość stresujące wydarzenie. A w sytuacji odczuwania mocnego stresu, sporo z nas ma różnorodne odruchy z których często nie zdajemy sobie sprawy bądź nad nimi nie panujemy. Odruchy te, nie tylko pokazują całemu światu jak bardzo zestresowani jesteśmy, nie tylko pokazują że nie radzimy sobie z emocjami, (a odporność na stres to wymagana przez wiele firm cecha), ale również mogą sprawić, że wywołamy w osobie z którą rozmawiamy zwrotnie poddenerwowanie, a nawet złość. Nad jakimi odruchami, które miewamy, musimy panować w sytuacji rozmowy kwalifikacyjnej?

Rozmowa kwalifikacyjna to Twoje pięć minut na to, aby pokazać się z jak najlepszej strony - pokazać że nadajesz się na proponowane stanowisko. Pewność tego, że się nadajesz, musi z ciebie emanować. Wrażenie pewności siebie można jednak bardzo łatwo zrujnować - zarówno nieodpowiednią mową ciała, jak i złym doborem słów i stosowaniem w mówieniu fraz, które osłabiają siłę naszej wypowiedzi. Stosujemy je nieświadomie, a nasz rozmówca nieświadomie je odbiera - nieświadomie zyskuje bliżej nieokreślone poczucie, że nie jesteś aż tak świetny jak wynikałoby to z twojego CV. A wszystko dlatego, że sami przez to w JAKI sposób mówimy, obniżamy wartość tego CO mówimy.

czyli jak wybrnąć i pokazać, że damy radę

Osoba przeprowadzająca rekrutację, niezależnie od tego czy jest to rekruter w agencji, firmie czy bezpośrednio przyszły przełożony, chce widzieć, czy kandydat z którym rozmawia, poradzi sobie z zadaniami, które na niego czekają na nowym stanowisku pracy. Kandydat, na pytanie „Jak widzi Pan siebie na takim stanowisku”, „Czy myśli Pan, że poradzi sobie z tymi zadaniami”, musi tak odpowiedzieć, by dać osobie z którą rozmawia pewność, że będzie właściwą osobą, na właściwym miejscu. To poczucie można zbudować, przez odpowiedni dobór słów.