“Jeśli oczekuje że sam stworzysz plan marketingowy firmy od podstaw to powinien mieć świadomość że 1000zł na to nie wystarczy”.
Teraz oczekują aby takie plany wykonywać za 1276zl…

Oprócz wymienionych przez Panią punktów oczekiwań finansowych brakuje najważniejszych:
- kosztów utrzymania tj. mieszkanie, żywność, ubrania

Świetnie ze rozumie Pani konieczność płacenia za kompetencje jednoczesnie sama sobie Pani zaprzecza pisząć “nawet osoba bez doświadczenia ma oczekiwania na poziomie 2500 netto”.
2,5 netto to duzo? podliczmy, wynajęcie kawalerki ok 1000-1500 zl miesięcznie (w wiekszym miescie), media 300-400, zywnosc ok 400-500 zl i juz mamy prawie 2tys, dorzucamy rachunki telefon, komunikacja (bilety komunikacji miejskiej lub paliwo do auta) i jestesmy na zero albo juz na minusie… spodnie za 600 zl w takiej sytuacji mozna sobie conajwyzej poogladac w internecie…
Dla kogoś kto do 40stki zamierza mieszkac przy rodzicach 2,5 netto moze byc duża kwota… odpada mieszkanie, zywność, rachunki mozna wtedy szalec kupujac 4pary spodni po 600zl/szt na miesiac…

Krzywdę robi nam szara rzeczywistość Pani Sabino. Jeśli ktoś traci pracę i mija miesiąc, drugi, trzeci… i do tego jest kryzys; nawet doświadczenie i kwalifikacje nie pomagają w znalezieniu posady, to proszę mi uwierzyć, że samoocena spada tak bardzo, że podejmiemy pracę nawet za tą najniższą stawkę 1276 zł BRUTTO!

Ludzie zgadzają się na takie a nie inne stawki bo nie sa swiadomi ile mozna na danych stanowiskach zarabiac - dopoki nie bedzie uczciwie podane ile pracodawca jest w stanie zaplacic tzw. widelki to zawsze znajdzie się przysłowiowy jelen ktory zgodzi się robic za darmo.
Odnosnie mieszkania na “kupie”… jeszcze taniej jest mieszkać pod mostem albo w kanałach…

Witam,

Zapomniała Pani o jeszcze jednym drobiazgu. Zależy kto do kogo przychodzi. Cały czas zakłada Pani, że to pracownik przychodzi do firmy. A co kiedy firma przychodzi do pracownika? Wtedy kluczowym argumentem jest to ile ktoś zarabia teraz i to jest punkt odniesienia (podobnie zresztą wtedy kiedy ja przycodze do firmy). To naturalne, że jeżeli dziś zarabiam np. 5 tysięcy netto to nie pójdę do nowej pracy za 4.
A tak przy okazji. Jakie sią zasady kiedy to firma przychodzi do pracownika to kto powinien zadać pytanie o zarobki? Przecież pytanie w takim przypadku ile chciałby Pan zarabiać jest trochę nie bardzo. Powinno być tyle możemy Panu zaproponować.

@mq - pyta Pani co w tym złego że firma dostanie więcej CV? Już odpowiadam - proszę sobie wyobrazić że pracuje Pani jako rekruter. Ma Pani zlecenie na człowieka o konkretnych umiejętnościach i doświadczeniu. Dostaje Pani 200 CV. Ogląda,ogląda, ogląda…mijają minuty…na tych 200 CV 10 osób spełnia kryteria. To nie jest tak, że “firma wybiera z większej puli” To tak, jakby Pani chciała kupić gruszki, a w sklepie był jeden gatunek gruszek i 30 gatunków jabłek - wcale nie zwiększa się Pani wybór, bo Pani nie chce jabłek! Teraz - rekruter ogląda. Traci mnóstwo czasu … (i to nie jest tak że i tak mu za to płacą - nie, jeśli pracuje zadaniowo). Potem się kandydaci dziwią że nie ma odzewu. Ani żadnej informacji - a co taki rekruter ma napisać. “Dziękuję za zmarnowanie mojego czasu, następnym razem proszę przeczytać ogłoszenie?” Kandydaci narzekają na rekruterów marnujących ich czas (vide praca za 1000 zł netto) - i mają 100% racji, ale nie widzą że sami nie są bez winy, marnując czas wysyłaniem CV “a może się uda” - jak szukam piekarza a Pani jest hydraulikiem, to proszę mi wierzyć - nie uda się…
@Paweł - ma Pan absolutną rację. Tekst zakłada sytuację pracownika starającego się o zatrudnienie. (gdybym chciała wszystko na raz opisać w jednym tekście wyszłaby książka a nie blog I rzeczywiście - w takiej sytuacji propozycja wychodzi od pracodawcy. Przynajmniej powinna - ale w takiej sytuacji proces rekrutacji wogóle wygląda nieco inaczej. W każdym razie, dziękuję za inspirację, niedługo zajmę się tym tematem
@Bromba - świat nie jest czarno-biały. Uważam że 2500 na start nie jest realistyczne i jednocześnie, że robimy sobie krzywdę. Pierwsza część wypowiedzi odnosi się do rzeczywistości obecnej, druga do rzeczywistości idealnej.
Ja nie podejmuje się wypowiadać ile powinno się zarabiać i jaka kwota jest wystarczająca - nie jestem pracodawcą a każdy ma inne standardy.Tekst (i późniejsze komentarze) tyczy się głównie tego, że jak się chcemy zaprezentować na rozmowie właściwie, to warto powiedzieć, że chcemy tyle a tyle bo jesteśmy tego warci a nie dlatego że mamy drogie mieszkanie (a to co Państwo piszą o kosztach życia to właśnie takie tłumaczenie).
Czy sprzedawca który chce Państwu sprzedać buty za 300zł mówi że one mają taką cenę bo są wygodne i trwałe, czy mówi “kosztują tyle, bo szewc na trójkę dzieci i kredyt”? Czy kupiliby Państwo marchewkę za 4 zł za kilo skoro obok jest za 2 zł tyko dlatego że Pani z marchewką za 4 zł napisze kartkę “cena jest taka, bo potrzebuję na lekarstwa?” - nie mówię że wysokie oczekiwania są złe, mówię o tym, że trzeba je umieć umotywować. Niestety, niektórym kandydatom wydaje się, że to że istnieją jest już wystarczające

Zupełnie nie rozumiem takiego tłumaczenia: Nie chce żeby mi byle kto przysyłał aplikacje. Chce dostać tylko kilka aplikacji, ale o bardzo wysokiej jakości, tak “żeby tylko mieć mniej roboty” przy przeglądaniu (!). A żeby to osiągnąć, to w ogłoszeniu nie podam ile klient płaci na tym stanowisku! No przecież taki argument to jest jakaś tragedia…

Może się mylę, ale obiło mi się o uszy że praca rekrutera polega m.in. właśnie na przeglądaniu (czyt. doborze właściwej) aplikacji, a przecież im większa baza tym szersze możliwości doboru odpowiednich kandydatów, nawet w przyszłych projektach. Argument z jabłkami i gruszkami jest mocno chybiony, bo jeśli na dane ogłoszenie odpowie więcej chętnych to przecież wraz ze wzrostem dostępnych aplikacji wzrośnie również odsetek tych spełniających kryteria kwalifikacji. Dlaczego sądzi Pani że kiedy ujawni się informację o wynagrodzeniu to wtedy zgłoszą się same nieodpowiednie osoby???

@mq- pisze Pani “nikt nie powie na rozmowie kwalifikacyjnej “chce zarabiac tyle bo mam takie koszty” od razu strzeli sobie samobója” - właśnie dlatego piszę te teksty o tym jak zachować się na rekrutacji, że kandydaci DOKŁADNIE TAK MÓWIĄ. Ja rozumiem,że Pani to rozumie i nie powie tak, ale jest cała masa kandydatów która właśnie tak się tłumaczy. Ostatnio całkiem skądinąd sensowny kandydat, który dobrze się zaprezentował tłumaczył swoje oczekiwania finansowe na spotkaniu z szefem (a więc w sytuacji, kiedy ja już NIC nie mogę zrobić) tak: “Chciałbym zarabiać tyle, bo wie Pan, w czerwcu mam ślub no i moja żona przyszła chce żebym przynajmniej tyle zarabiał”. Potencjalny szef mało się nie udławił kawą którą pił. Wprawdzie zatrudnił kandydata, ale sam kandydat mi opowiadał niedawno, że go diabeł chyba podkusił żeby to powiedzieć, bo teraz szef co chwilę z niego żartuje pytając “co na to żona”.

Przyznaje że miałem na myśli właśnie agencje rekrutacyjne, a nie panią Zosię z działu kadr i płac firmy X która szuka kogoś do pomocy na magazynie. Założenie dotyczyło większej ilości projektów prowadzonych równolegle lub w niewielkich odstępach czasu.

Założenie którego nie rozumiesz opiera się na prostej statystyce i jeśli twierdzisz że nie jest prawdziwe to chciałbym wiedzieć na jakiej podstawie tak sądzisz. A podstawy są w miarę proste. Jeśli na przykładową ofertę wśród 10 aplikacji jest statystycznie jedna spełniająca wszystkie kryteria, to wśród 100 będzie ich już 10. Zatem otrzymując większą ilość aplikacji mamy szansę na większą bazę wyselekcjonowanych kandydatów z których możemy wybierać tych najbardziej odpowiednich merytorycznie i/lub ewentualnie tych chętnych na niższą stawkę. Rozumiem że dla rekrutera to oznacza więcej roboty. Więc zamiast popijać kawkę i pisać blogi musiałby przerzucać tony CV, a przecież nie o to w życiu chodzi żeby się narobić Jednakże, jakość procesu rekrutacji i znalezienie tego odpowiedniego człowieka ma fundamentalne znaczenie dla samej Firmy. Zatem zwiększając bazę kandydatów, zwiększamy szanse wybrania najlepszego z najlepszych. Jeśli twierdzisz że to nie jest korzystne dla firmy - a taki wniosek wysnułaś wyżej - to mamy zupełnie różne wyobrażenia o prowadzeniu biznesu

Moim zdaniem błędnie zakładasz że dobro firmy jest tożsame z dobrem rekrutera, chyba że masz na myśli firmę pt. “SS Sp. z o.o. - moja własna działalność headhunterska”. No, ale to raczej wąska i niszowa specjalizacja, więc i kiepski przykład. Nie możemy uogólniać twierdząc że “większa_ilość_nadesłanych_ofert_nie_jest_dobra_dla_firmy” bo to zdanie jest po prostu nieprawdziwe.

Argument mówiący o tym że kiedy masz więcej aplikacji do przefiltrowania to szukasz konkretnych, twardych danych, de facto potwierdza tylko to co wcześniej napisałem. W efekcie otrzymujesz te aplikacje które najdobitniej świadczą o “jakości kandydata” - jeśli mogę się tak wyrazić.

Przychylam się do zdania mq że brak “widełek” jest spowodowany tzw. polowaniem na łosia. Czyli tego bardziej zdesperowanego pracownika.

@Ania_Wwa - rozumiem, że nie każdemu odpowiada mój styl pisania. Nie czuję się sfrustrowana i jeśli to właśnie frustrację widzi Pani w moich postach, to nie pozostaje mi nic innego jak przeprosić.

errata: tam gdzie jest “12000zł miesięcznie” ma być “12000 rocznie”

Aplikuje na oferty gdzie nie jest podane oferowane wynagrodzenie i również na takie co jest żebym ja podała kwotę wynagrodzenie jakie ja bym chciała

Bogaty biednego nie zrozumie. Pracodawcą zależy na tym, aby wycisnąć z pracownika jak najwięcej a zapłacić jak najmniej się da, natomiast pracownikom zależy, aby zarobić jak najwięcej. Potrzeby ludzi są różne, jednak osobiście uważam, że “na start” każdy powinien zarobić na swoje utrzymanie (mieszkanie, opłaty, jedzenie) i to powinno być to minimum regulowane ustawą. I dopiero wtedy możemy się z pracodawcami licytować o pozostałe składniki wynagrodzenia. Niestety rzeczywistość wygląda dramatycznie. Większość ludzi żyje na granicy ubóstwa i bynajmniej nie dlatego, że nie mają wykształcenia, tylko dlatego, że jedno z nich straciło pracę bądź oboje. Konsekwencje tego są dotkliwe - frustracja, zniechęcenie, obniżona samoocena, co powoduje, że zgadzamy się na bylejakie wynagrodzenie, byle do przodu, byle zmniejszyć minusowe saldo i móc zjeść cokolwiek, kupić cokolwiek. Uważam, że widełki zapobiegłyby takim sytuacją.

@lucyferyna - ale to niespójne. Bo skoro regulowane ustawą ma być, że mamy zarabiać tyle, byle się utrzymać, to prowadzi do nieścisłości. Bo jak chcesz to się utrzymasz za 500 zł miesięcznie, a raczej jak musisz. I co, dostajesz od przyszłego pracodawcy umowę, po czym lecisz wynająć najdroższy apartament w mieście i żądasz od pracodawcy, żeby podwyższył Ci pensję, żeby Ci na niego starczyło? To bezsensowne. Rynek zawsze reguluje popyt - podaż. Ale nie uważam, że pracodawcy to idioci, którzy zatrudniają człowieka o jak najmniejszych wymaganiach finansowych po to, żeby potem samemu robić albo denerwować się, bo to człowiek, który nie ma wykształcenia, doświadczenia i pojęcia o pracy. Dopóki znajdują się ludzie gotowi pracować za 1200 zł albo mniej do tej pory pracodawcy będą takich szukać, a jak ich nie będzie to będą musieli płacić więcej.

Wiem, że nie chce nikt tego powiedzieć, ale nadal bliżej nam do wschodu europy niż do zachodu pod względem kultury pracy. Zarówno od glupich pracodawców jak i od leniwych pracowników. Jak ktoś taki nie jest to ma w życiu szanse. A reszta?.. Narzeka….

@Pani Weroniko - chcąc nie chcąc, posty pisane są na pewnym poziomie ogólności. Nie mam tu miejsca na precyzyjne wyliczanie typu: w przypadku obróbki skrawaniem człowiek umie to i to…są takie studia na których konieczne jest zdobycie pewnych umiejętności aby je skończyć. Zakładam, że nie ma możliwości ukończenia anglistyki bez znajomości tego języka, ale to tylko część programu studiów prawda? Nie jest też tak, że wszystkie osoby kończące anglistykę są jednakowo dobre i tak samo wykonają każde zadanie na języku tym się opierające prawda? A więc w tym zakresie będzie to jednak nadal potencjał. Oczywiście, jeśli skończy Pani anglistykę będzie Pani mówić po angielsku, ale niekoniecznie już będzie Pani dobrym nauczycielem czy świetnym tłumaczem literackim…

Witam wszystkich borykających się z problemem praca w Polsce!!
Pewien pracodawca podczas rozmowy kwalifikacyjnej zaproponował mi prosty i logiczny układ: przez pierwsze trzy miesiące na próbnej umowie będę zarabiał 1500zł netto a po tym okresie albo nasze drogi się rozstają albo zarabiam o 400zł więcej na kolejnej umowie. Ok, odszedłem z mojej dotychczasowej firmy (zarabiałem w niej 1150zł netto). Podczas podpisywania umowy okazało się że 1500zł netto zamieniło się na 1500zł brutto!! Musiałem przełknąć to, nie miałem innej opcji!! Mimo wszystko pracowałem sumiennie i ciężko (z wymiernymi efektami dla firmy), po trzech miesiącach po rozmowie (nie kłótni!) przypomniałem szefowi o naszej umowie, ponieważ wykazałem się czymś na pewno pozytywnym! odpowiedział mi tyle że albo przedłużamy umowę na tych samych warunkach albo mogę sobie odejść…. (po wielu analizach szybko i sprawnie przetarłem nowe ścieżki o które teraz należało dbać i rozwijać = czyli teraz może to sobie zrobić osoba o mniejszych kompetencjach niż ja). Ok, ostatecznie zrozumiałem z kim mam do czynienia i dalej robiłem swoje, szukając pracy gdzie indziej, logiczne. Pokazałem swoje cv znajomemu HR-owcowi, co on na to?:: Moje cv nadaje się do kosza ponieważ często zmieniałem i branże i pracodawców, to znaczy że jestem niestabilnym i niesumiennym pracownikiem w którego nie warto inwestować (z punktu widzenia pracodawcy, no i rekrutera). Skontaktowałem się z moimi przyjaciółmi pracującymi w Irlandii, przdstawili w jednej dobrej firmie moje cv i…… Natychmiast chcieli się spotkać z osobą elastyczną, dającą sobie radę w różnych okolicznościach i na różnych stanowiskach! Dostałem ich warunki (w tym finansowe, na piśmie). Po przybyciu do Irlandii podczas rozmowy z panią z pionu HR zapytałem co o mnie myśli na podstawie mojego cv. Ona rozumie że w kapitalizmie zwłaszcza tak młodym jak w Polsce, stracić pracę można bardzo łatwo, w naszych warunkach o upadek firmy nie trudno, a za coś trzeba przeżyć, opłacić studia zaoczne, skoro jestem elektrykiem w firmie A, firma upada to powiedzcie mi ludzie czy mam czekać Bóg wie ile czasu na pracę w charakterze elektryka czy po prostu pracować aby nie zginąć z głodu i brać to co jest (z pracą na czarno) zwłaszcza przy poziomie bezrobocia ok. 16%??? Reasumując, pisze Pani: “Na zachodzie, pracodawcy często umieszczają widełki wynagrodzenia w ogłoszeniu o pracę. W Polsce nie ma takiego zwyczaju.” W Polsce proces rekrutacji moim skromnym zdaniem jest troszeczkę w nierealnym świecie, kto nie zmieni tych zwyczajów jak nie agencje pośrednictwa pracy? Skoro ja, poszukujący pracy, rejestrując się w agencji MUSZĘ podać bezwzględnie jakieś dane o sobie to dlaczego nie MUSI tego zrobić pracodawca? Ponieważ jest klientem agencji (klient nasz Pan)? Wiedząc w jakim przedziale mogę zarabiać u danego pracodawcy mam jakiś konkret i szerszą wiedzę na temat potencjalnie przyszłego pracodawcy… Ja np. wprowadzam swój zwyczaj, kiedy ktoś pyta się mnie ile chciałbym zarabiać po prostu nie odpowiadam na to pytanie (bo chciałbym zarabiać np. 50 000zł za obijanie się ). I w pełni popieram ludzi którzy chcą godnie żyć (1250zł netto to kpina, mam nadzieję że HRowcy wiedzą że przeciętny pracownik pracuje za dwoje i nie raz po 50godzin tygodniowo, a nadgodziny odbiera się w “kopercie”) . Na ten absurd pozwalają kolejne rządy… Czytałem tutaj przykład ze spodniami za 600zł, za porządną rzecz tyle się płaci a ile płaci się w Polsce za porządną pracę…? Czy żeby godnie żyć muszę skończyć 7 uniwersytetów 30 fakultetów i mieć od 3-5 lat doświadczenia? Anomalia jakie widać w naszym kraju są przerażające. Jeśli każdy pracodawca określałby się jakie warunki finansowe może zaproponować, rozkład cv w stylu „a może się uda” byłby na pewno inny na 1 ofertę pracy. A swoją drogą jeśli agencje rekrutacyjne mają taki nawał roboty to albo pracuje się na nadgodzinach albo zatrudnia się nowych pracowników. Jeszcze dojdzie do tego że bezrobotni będą musieli płacić za usługi specjalistów od public relacions aby wypaść przed pracodawcą tak jak hollywoodzki aktor . Dopóki nie będziemy starać się wzajemnie szanować i rozumieć bez zbędnych PRowskich teatrzyków będziemy mieć tak jak mamy, po jednej stronie pracodawców szukających jeleni a po drugiej stronie sfrustrowanych, zrezygnowanych dobrze wykształconych pracowników, którzy niekoniecznie muszą rodzić się biznesmenami aby godnie żyć, a tak to mamy to co mamy: pojawia się ogłoszenie od dobrego pracodawcy i nagle panika rekrutorów.. na tą ofertę odpowiedziało 2000 osób, kto nie chce pracować ciężko i godnie u NORMALNEGO pracodawcy?

Pozdrawiam i życzę wszystkim powodzenia

Pani Sabino,

Spodobał mi się Pani artykuł i myślę, że argument o “zalaniu firmy mnóstwem CV” ma sens, podobnie jak ten z drugiego tekstu o “podkradaniu kandydatów przez konkurencję” i o “pielgrzymkach po podwyżki”. Ja bym jednak obstawał przy argumencie na poziomie polskiej mentalności. Jest jeszcze ciągle w naszej narodowej mentalności pewna niechęć do rozmów o pieniądzach. Ciągle jeszcze w pewnym stopniu pokutują nawyki z czasów PRL-u. Wydaje mi się osobiście, że to trzeba powoli i konsekwentnie przełamywać. W kapitalizmie praca powinna być usługą świadczoną na rzecz pracodawcy za określoną kwotę i to jest moim zdaniem zdrowe spojrzenie na temat. Niebagatelne znaczenie ma również to, że w krajach o niewystarczająco rozwiniętej gospodarce rynkowej (jak ciągle u nas) występuje zjawisko monopolu kapitalistów. Jest to dodatkowo wzmacnianie biurokracją, korupcją i trudnościami w prowadzeniu działalności gospodarczej. Niestety patrząc na Zachód i ich przywileje dla wielkich korporacji widać, że tam ta sytuacja się niestety psuje, chociaż i tak jest ciągle dużo lepiej niż u nas. W krajach anglosaskich podawanie potencjalnego zarobku w widełkach spotyka się znacznie częściej niż u nas, a najzdrowiej sytuacja wygląda w przypadku ofert kontraktowych - gdzie zatrudnia się grupę specjalistów do realizacji danego projektu na określony czas (np. 3-6 miesięcy) za określoną stawkę to znaczy X dolarów/funtów/euro na dzień.

@obirajt - jak już nie raz pisałam, siłą rzeczy, posty pisane są na pewnym poziomie ogólności i trzeba rozsądnie do tego podchodzić. Oczywiście, że nie musi Pan czekać na ofertę “dopasowaną” bo w tym ogłoszeniu albo szukają kogoś kogo nie znajdą i ogłoszenie pisane jest na wyrost, albo (co się często zdarza) układane było przez osobę, która nie do końca się zna, więc poprosiła grafika o wypisanie wszystkich umiejętności i je radośnie umieściła w ogłoszeniu. Ale…żeby nie było różowo -dam sobie rękę uciąć, że mimo tak skonstruowanego ogłoszenia, napisało do owej agencji przynajmniej kilka osób, które na 3DMax popracowały w sumie 10 godzin, za to namiętnie obrabiają zdjęcia na GIMPie i zasadniczo głównie zajmują się prostymi http://www.

witam ponownie! Pani Sabino, pytanko: praca dla elektryka (SEP “E” + SEP “D”) utrzymanie ruchu (czyli 3 zmianowa) praca przy napięciach do 110kV…. Pożyczyłem pieniądze na dojazd na rozmowę kwalifikacyjną, pierwsze pytanie jakie usłyszałem to ile chciałbym zarabiać. Co powinienem odpowiedzieć??????????????????????????????

@obirajt - jest Pan grafikiem - elektrykiem? ciekawe połączenie…A co do Pana pytania - no niestety jest jak jest i cała masa rekruterów czy pracodawców którzy zatrudniają nie umie tego zrobić dobrze. Może niekoniecznie chcieli mało zapłacić, ale chcieli wiedzieć, czy ich na Pana stać. No ale jak to było pierwsze pytanie, to było to bardzo nieprofesjonalne.
Tak sobie myślę, że skoro Pan pisze że pożyczał pieniądze, to jest ciężko. W tej sytuacji są dwa wyjścia - zgodzić się nawet na niższą pensję ale stale szukać dalej. Za coś trzeba żyć i dojeżdżać też trzeba mieć za co. (to wprawdzie podtrzymuje sytuację niskich płac, ale patrząc jednostkowo to chodzi o własny pełny garnek, a nie idee - z drugiej strony rotacja pracowników którzy co tydzień odchodzą powinna dać firmie do myślenia). Drugie wyjście mam takie (ja bym tak zrobiła, gdybym była elektrykiem). popatrzyłam w Internet - elektryków fachowców, którzy naprawią problem z instalacją w domu w Internecie się nie znajdzie. Na frazę “elektryk Kraków” są dwie strony internetowe elektryków. Więcej nic. Reszta to katalogi i ogłoszenia. Wielu internautów szuka fachowców w sieci. Zrobić stronę (lub pożyczyć i ją zlecić komuś). Jak będzie dobrze zrobiona, to przy tej konkurencji w Internecie (żadnej) będzie w pierwszej piątce szybko. I trzepać fuchy a jak Pan odda długi, założyć działalność. I potem to Pan będzie rekrutował. I jasne, będzie Pan robił mniej ambitne zadania, ale może warto?
A już całkiem konkretnie - skoro to było pierwsze pytanie, odpowiedziałabym wprost ile chcę zarabiać (nie wiem ile Pan chce więc kwoty nie podaję). A jeśli miałabym nóż na gardle, dodałabym potem, że “oczywiście w związku z tym, ze w tym momencie jestem bez pracy, kwota jest do negocjacji, a wspomniane oczekiwania są wypadkową moich umiejętności oraz zakresu obowiązków u Państwa w firmie z uwzględnieniem poziomu bezpieczeństwa zadań” (no, może nie takim gładkim zdaniem). A przy następnym CV, wpisałabym kwotę jakiej oczekuję w list motywacyjny. to coraz bardziej popularna metoda i choć zmniejsza ilość odzewów od pracodawców, jednocześnie zmniejsza ilość pustych rozmów kwalifikacyjnych.

wielkie dzięki Pani Sabino! Odpowiedziałem tak jak Pani sugeruje (nie wiem ile Pan chce więc kwoty nie podaję), rozmowa była fatalna… szkoda że tak często się to zdarza (przynajmniej mnie, również uważam że rozmowy kwalifikacyjnej nie zaczyna się od takiego pytania. Aby nie zmarnować pożyczonych pieniędzy powiedziałem, że moim zdaniem przy moim doświadczeniu (nielegalnym i legalnym ) powinno być 2000zł…. za dużo!!… Po prostu wstałem pożegnałem się i wyszedłem. Nie chcę psuć tzw. rynku pracy elektryków. Właśnie dostałem 2 dobre fuchy (instalacja i sklep internetowy) i tak właśnie myślę że lepiej pożyć w szarej strefie, założyć działalność, skorzystać ze środków UE i powoli wystawiać legalne faktury. Takie niestety mamy realia. Nigdy nikogo nie zapytam za ile będzie u mnie pracował (z podtekstem za jak najmniej), uważam że jeśli ktoś potrzebuje rąk do pracy to chyba wie ile te “rence” są warte, po co mi pracownik przymuszony daniem d… który przy pierwszej lepszej okazji wyfrunie, nie mówiąc już o moim wizerunku….. Pozdrawiam Wszystkich

Witam pani Sabino:) proszę również o kilka słów komentarza do tego posta, z góry dziękuje.

Witam ponownie:) chciałbym dodać jeszcze jedną rzecz, na pewno rozumiem to że podobnie jak pracownicy również pracodawcy obawiają się że to będzie niewłaściwy kandydat co czasem może firmę sporo kosztować. Natomiast znam firmy które zatrudniają kandydatów tylko z doświadczeniem min. 3-4 lata, pytanie czy takie podejście jest fer, z jednej strony chronią się przed osobami, które być może nie do końca wiedzą co chciały by robić, z drugiej strony ciekawe oczekiwanie sami nic z siebie nie dają(zdobyć doświadczenia na wczesnym etapie rozwoju zawodowego) a oczekują że przyjdzie do nich wyszkolona osoba. Powiem szczerze że dość ciekawe podejście. No cóż bywa i tak. Pozdrawiam

Pani Sabino - marne to pocieszenie. Polski rynek (w tym rynek pracy) to przede wszystkim rynek ceny - jakość stoi na dalszym miejscu. A skoro jest to rynek ceny, to chyba prościej rozpocząć rozmowę od jej podania. Po prostu szkoda czasu pracownika i pracodawcy. Każdy z nich mógłby w tym czasie zrobić coś bardziej pożytecznego od rozmowy, gdzie jest duże prawdopodobieństwo że ze względu na najważniejszy warunek brzegowy strony się po prostu nie dogadają.

bzdura, wystarczy ze pracodawca postawi wymagania i zazada referencji, wtedy nie ma ze sie moze uda, a co do widelek to zaczynamy od minimum a jak sie wykazemy to mozemy miec max, proste

Bardzo kontrowersyjny temat:)

Ja także chciałabym podzielić się swoimi przemyśleniami.
Po 1:
oczywistą rzeczą jest dla mnie to, że zapytana na rozmowie kwalifikacyjnej o wynagrodzenie nie przedstawiam pracodawcy wszystkich rachunków i paragonów potwierdzających moje koszty utrzymania. Wskazuję te elementy, które Pani wymieniła (wykształcenie, doświadczenie, zakres obowiązków itp.). Ale spójrzmy na to realnie. Za coś żyć trzeba, dlatego normalne jest dla mnie to, że do swojego “wymarzonego” wynagrodzenia doliczam koszty utrzymania. Oczywiście nie są one głośno komentowane.
Po 2:
Pani stwierdzenie, że osoba odpowiedzialna za rekrutacje marnuje swój czas na zapoznanie się z 200 CV przesłanymi do firmy bardzo mnie poruszyło!!!!! Ciekawi mnie tylko, jakimi kompetencjami zawodowymi charakteryzuje się taki pracownik? I jak przekłada swój zapał do pracy na wynagrodzenie miesięczne? Ja w swojej pracy wykonywałam podobne czynności (mam tu na myśli “tłumaczenie ludziom, że to jest sklep z czerwonymi skarpetkami, a nie niebieskimi”), ale zawsze wykonywałam je sumiennie, bo wiedziałam, że na tym polega moja praca! I proszę mi uwierzyć, że nie obmyślałam planów jak skutecznie zmniejszyć zainteresowanie.. (patrz: nie będziemy podawać, że wynagrodzenie jest wysokie, bo wtedy będzie większe zainteresowanie i będzie więcej roboty)
Po 3 i ostatnie:
Dlaczego pracodawcy nie chcą podawać proponowanego wynagrodzenia??
Według mnie są na to pytanie dwie odpowiedzi:
- Ano dlatego, żeby nie zniechęcić potencjalnego pracownika zbyt niskim zarobkiem. Tak jak napisała Pani Magda albo Pan mee–. Kto wziął by sobie dzień wolnego w pracy, aby iść na rozmowę kwalifikacyjną, z której po dłuuuugim czasie dowie się, że zarobi 1200 zł??

- A także NIESTETY dlatego, aby osoba rekrutująca mogła znaleźć frajera, który po przeczytaniu Pani postu i nie daj Boże kierowaniu się nim przy określaniu swojej wartości jako pracownik, wycenił się tanio. ?Premia?
Znam przypadek dużej i znanej firmy, gdzie osoby zatrudnione na tych samych stanowiskach, posiadające te same kwalifikacje oraz wykonujące te same obowiązki otrzymują różne wypłaty. Wypłaty, o których głośno się nie mówi.

Tak więc szanujmy siebie i pamiętajmy, że dobry pracownik nie jest zmuszony zaczynać od 1200zł!! To, że nie mamy 5-letniego doświadczenia w jakiejś dziedzinie nie znaczy, że nie umiemy tego robić!! Liczy się nasze zaangażowanie oraz chęć działania, dlatego apeluję do wszystkich poszukujących zatrudnienia: wysyłajcie swoje CV wszędzie tam, gdzie chcecie!! Nie zrażajcie się często zbyt wygórowanymi wymaganiami pracodawcy (znam przypadki, gdzie mimo wymaganego kilkuletniego doświadczenia na dane stanowiska, przyjęte zostały osoby zaraz po studiach!!)

PS. Wysyłając CV przynajmniej zapewnimy pracę (mimo kryzysu)osobom odpowiedzialnym za rekrutacje

Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia!!

Eoin Tichy spójrz z drugiej strony. Być może Twoje kwalifikacje przerastały stanowisko? Po co ma pracodawca zatrudniać kierowcę formuły 1 na stanowisku kierowcy busa? Jeszcze mu za to płacić? Wydaje mi się że w Twoim przypadku nie dostatecznie określono zakres obowiązków i rzeczywiste wymagania na stanowisku-jednym słowem błędna definicja. To że potrafisz określić swoją zawodową wartość świadczy o dużym doświadczeniu. Wydaje mi się że w tej firmie po prostu nie spodziewano się tej klasy fachowca. Zgadzam się że widełki są konieczne-z zwykłej nawet czysto ludzkiej przyzwoitości. Jest to również charakterystyka zakresu obowiązków- dużo Ci dajemy i dużo od Ciebie wymagamy. Powodzenia w poszukiwaniach!!

hmmm…. musze przyznać że wątek bardzo ciekawy i ciężko się oderwać. Dotarłam tu z prostego powodu - jutro mam rozmowę kwalifikacyjną i poszukiwałam odpowiedzi na nieuniknione pytanie o zarobki,które z pewnością jutro padnie: czym się sugerować, co decyduje w oczach pracodawcy o wartości pracownika wyrażonej w pieniądzu? W pracy w której obecnie pracuję przekonałam się że niekoniecznie docenia się pracownika za jego starania, za wykształcenie i za zaangażownie. 3 lata doświadczenia na stanowisku asystenta w dziale marketingu ( i równowcześnie w dziale organizacji szkoleń), zero awansu (mimo że zakładowy układ zbiorowy przewiduje go po 2 latach), zero podwyżki… a jeszcze w momencie uzyskania przeze mnie mgr komentarz: że to jest wyłacznie moja sprawa że chcę mieć wyższe i robię to dla siebie a nie dla wyższej wypłaty (mimo iż w certyfikacie ISO jest napiane “jak byk” że pracownicy mają podnosić swoje kompetencje, bo jest to gwarantem wyższej jakości świdczonych usług… i nic. a teraz kończy mi się umowa i ze strony szefa żadnej gwarancji jej przedłużenia, więc jutro idę na rozmowę.
Jestem przygotwana, wiem wszytsko o firmie, odświeżyłam angielski, przemyślałam odpowiedzi na podstawowe pytania… oprócz pytania o zarobki… Myślę żeby powiedzieć 2000-2500 netto - takie widełki podać. Będę umiała uargumentowac, lecz…. boję się że i tak nic z tego nie będzie… teraz pracuję za 1400 netto i jest to żenada po prostu, w życiu się za to nie utrzymam i jeśli dalej będę pracować za takie pieniądze to nigdy nie wyprowadzę się od rodziców i nie zacznę samodzielnego życia. Czy ktoś może mi doradzić, co powinnam powiedzieć? Czy jest jakaś recepta żeby dobrze odpowiedzieć na to pytanie żeby obie strony były zadowolone?

Gratuluję! Nie tak jak chciałaś, ale zawsze to więcej niż miałaś. Poza tym, Twój przykład pokazuje też, że nawet jeśli podasz wyższe wynagrodzenie niż Twój pracodawca chce zapłacić, to wcale nie znaczy, że pracy się nie dostanie. Mam nadzieję, że po okresie próbnym dostaniesz solidną podwyżkę

Zupełnie nie zgadzam sie z argumentem Pani Sabiny, która twierdzi że podawanie widełek płacowych spowoduje zasyp 200 CV na jej biurko z których tylko 10-20% spełni wymagania. Ludzie i to jest powód który blokuje przejrzystość płac na określonych stanowiskach? To jest mi strasznie przykro że takie osoby zajmują takie stanowisko i psują rynek pracy w Polsce. Wstyd! Szanowna Pani Sabino w związku z tym że Pani musiałaby przeglądać te 200CV czy uważa Pani że nic na to nie mozna poradzić?
Wystarczy aby ogłoszenie o pracę było porządnie skonstruowane aby uniknąć nieproszonych CV. W takim ogłoszeniu wystarczyloby zanzaczyć aby osoby które nie spelniają, któregokolwiek! z w/w kryteriów nie składały aplikacji gdyż poprostu nie beda one brane pod uwagę lub automatycznie odrzucane. Proste i wtedy napewno taki Pan hydraulik nie bedzie składał aplikacji na stanowisko np. informatyka. Można nawet to zdanie wytłuscić i podkreslić dla powagi sprawy.
Czy tak trudno wprowadzić przejrzyste zasady w ogłoszeniach o pracę?
Poza tym ten argument Zyjemy na maksa - pracownicy kombinują by jak najwiecej wyciagnąc od pracodawcy i mając np. widełki 3000-3500 wszyscy beda sie cenić na 3500. I bardzo dobrze że się cenią nawet jak na to nie zasługują ALE! Droga Pani to po to pracodawca zaprasza na rozmowę aby sprawdzić jego faktyczne umiejętności i to pracodawca ma widełki w ręku i to on podejmuje koncową decyzję czy da Panu/Pani 3500 czy 3000. Więc uważam że rekruterzy nie powinni zadawac takich no powiedzmy szczerze głupich pytań bo mając widełki i pytać sie kandydatka ile by chciał zarabiac no to sorry to głupota. Jesli pracodawca ma podane widełki kandydat nie ma co dyskutować. Tzn. że akceptuje nawet najniższy próg widełek.

Zgadzam się z @Unionem. TO co że będą wysyłane, spogląda się na CV, i od razu do kosza. ktoś jest sam sobie winien. Ludzie po pierwsze nie czytają, a po drugie nie czytają ze zrozumieniem (dziękujemy za gimnazja), więc kretyn zawsze się znajdzie.

Nie ma sansu nawet dywagować, że będą takie CV, bo zawsze będą, debili nie brakuje na świecie (właściwie to świat jest nimi usiany).

Nic dziwnego, ze pracownik nie chce pozostać w firmie, skoro Pani ma widełki na 2000, a on chce 3000 i jedynie chce się zahaczyć we firmie. Jeść z czegoś trzeba, a frajerem za grosze całe życie nikt nie chce być Proste i logiczne.

Pytać się czy nie pytać, jak to komu wygodne i tak ostateczną kwotę ustala się między sobą, pracodawca (rekruter) mówi ile dla niego jest warta oferta kandydata, a kandydat się ustosunkowuje i zaczyna się targ.

Inna sprawa, że jak ktoś przyjdzie o wyższych oczekiwaniach finansowych, a jest lepszy niż zakładaliśmy, to czy nie warto podnieść tych widełek na dobrego specjalisty, czy mu twardo mówić 2000? Miałem tak z jedną firmą, poszedłem, widełki (były podane) 3000-3500 netto, a ja mówię, że 4000, ale skoro mam działalność, to ZUS sam opłacę sobie i fakturę VAT za usługę mogę wystawić i będziemy na zasadzie podwykonawstwa współpracować. Nagle 4000 nie było taką wielką sumą.

Zakłada Pani Sabino, że jak ktoś będzie pracował na umowę o pracę i jak się poda widełki , to zaraz może być za dużo, bo jeszcze ze 2 000 do ZUSu będzie trzeba oddać i nie będzie to 3 000, a 5 000 na pracownika.

@ProgWeb - nie do końca rozumiem z czym się Pan zgadza. Pisze Pan że zgadza się z Unionem, a jednocześnie pisze że ludzie nie czytają ze zrozumieniem. Union zaś pisze o tym, (na początku swojej wypowiedzi), że jeśli ogłoszenie zostałoby dobrze napisane, to ludzie nie wysyłaliby CV tam, gdzie nie mają szans - “Wystarczy aby ogłoszenie o pracę było porządnie skonstruowane aby uniknąć nieproszonych CV”
Co do oczekiwań jeszcze Nie można wkładać wszystkich sytuacji do jednego worka. Są takie obszary, gdzie nie da się podać oczekiwań bez informacji o zakresie obowiązków. Są też takie, gdzie zakres obowiązków jest standardowy. Są stanowiska, na które szuka się specjalistów i trzeba im zapłacić więcej i są takie na które szuka się byle kogo i byle jak płaci. Są takie, gdzie płaci się odpowiednio do kwalifikacji i takie które są zawsze niedoszacowane, bo sa ludzie, którzy zaniżają stawki. No tak po prostu jest. Można nad tym pracować i można to zmieniać i warto - ale to też jest proces, do którego trzeba dorosnąć (zarówno w zakresie bycia pracownikiem jak i pracodawcą…) Pana ZUS, to zupełnie inna historia - jeśli pracodawca proponował 3500 brutto, a Pan mu zaproponował 4000 na rękę i FV to pracodawca i tak sporo zarobił.

@Union - może byłoby tak jak Pan mówi, ale odnosząc się do opinii kolegi ProgWeb o kondycji umysłowej naszego społeczeństwa, trzeba byłoby napisać ogłoszenie tak, by takie ogłoszenie ta “słabsza” część społeczeństwa zrozumiała, prawda? To zaś sugeruje konieczność napisania ogłoszenia w odpowiednim stylu, na który żadna firma (myślę o większych firmach, które dbają o swój wizerunek) nie wyrazi zgody, bo ta druga (bardziej intelektualnie rozwinięta) część społeczeństwa mogłaby się poczuć urażona, a to jest zły PR. Myślę że się rozumiemy
Co do widełek płacowych - moim zdaniem tak byłoby znacznie łatwiej. Jednakże próbuję Państwu przekazać w moich artykulikach jak na pewne rzeczy patrzą pracodawcy, aby Państwu było lepiej odpowiednio reagować na sytuacje na rynku pracy. Ani nie reprezentuję wszystkich rekruterów świata, ani tym bardziej pracodawców. W firmach w których pracowałam, z różnych względów, otwarte powiedzenie ile oferujemy było niemożliwe. Gdyby rekruter napisał takie widełki w ogłoszeniu, dyrektor by mu takiego ogłoszenia po prostu nie klepnął. (a rekrutera po takich dwóch wyskokach zwolnił). Tak mi teraz przyszło do głowy - ciekawe czy sytuacja by się zmieniła, gdybyśmy (jako pracownicy) przestali odpowiadać na ogłoszenia bez widełek (albo już podczas rozmowy telefonicznej o widełki pytali, mówiąc że szkoda marnować czasu, jeśli płaca jest zbyt niska) - może to by coś zmieniło. Na razie godzimy się na pracę za najniższą krajową, na pracę bez umowy, na pracę bez płatnych nadgodzin - trudno się dziwić, że część pracodawców to wykorzystuje. Działają jak większość- szukają najtańszych okazji w sklepie który nazywa się rynkiem pracy…

WZÓR DO NASLADOWANIA w Polsce

http://www.pankracy.pl/ogloszenie/kategoria/kadra-zarzadzajaca/o/0/i/21637

Witam,
Pani Sabino ostatnio po rozmowie kwalifikacyjnej dostałam od osoby rekrutującej informację, że nie zostałam wybrana spośród innych aplikujących kandydatów, ale firma pozwoliła sobie zostawić moje CV w bazie danych. Czy faktycznie praktykuje się korzystanie z takiej bazy danych? Czy zazwyczaj zamieszcza się ogłoszenie o rekrutacji i szuka kandydatów od nowa?
Pozdrawiam

Sam doświadczyłem podobnej sytuacji. Od pewnej firmy otrzymałem zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną (rozmowa plus test sprawdzający wiedzę). Po kilku dniach zostałem poinformowany, że moja kandydatura została odrzucona ale dane na temat mojej osoby zostaną zachowane w bazie danych i w przypadku poszukiwań pracownika o zbliżonych kompetencjach zostanę o tym poinformowany. Po 3 miesiącach firma ponownie prowadziła proces rekrutacyjny na to samo stanowisko (najwyraźniej nowy pracownik się nie sprawdził). Oczywiście nikt się ze mną nie skontaktował. Ponownie wysłałem CV,trafiłem na rozmowę i przeszedłem cały proces od początku. Na moją sugestię, że przecież firma powinna mieć mój profil i wyniki testów, więc nie ma potrzeby aby ponownie wszystko powtarzać usłyszałem mętną odpowiedz, że osoba która wtedy ze mną rozmawiała jest na urlopie, nie ma możliwości sprawdzenia danych z poprzedniej rozmowy itp. Podejrzewam, że po prostu po pierwszym odrzuceniu moje CV z uwagami na mój temat trafiło do śmietnika, a nie do żadnej bazy. Zresztą podobny schemat miał miejsce w kontaktach z kilkoma agencjami pośrednictwa. Tradycyjna kolejność - rozmowa z rekruterem agencji - czasem drugi etap czyli rozmowa z pracownikiem firmy poszukującej pracownika - odrzucenie i zapewnienie o zatrzymaniu mojego CV w bazie danych - zero powiadomień w przyszłości, jedynie ponowne wysłanie aplikacji wywoływało jakąkolwiek reakcję. Wg. mnie tekst o “zachowywaniu danych” można wrzucić do jednego worka z frazesem “niezależnie od wyniki skontaktujemy się z Panią/Panem”. Oczywiście jest to tylko moja subiektywna opinia i być może są osoby które mają w tej materii inne doświadczenia.

Pani Sabino, pozwolę sobie powrócić do hasła 2500 netto na start nierealne. Jak najbardziej, i to pięć lat temu. Ledwo po studiach, zero doświadczenia, praca nie wymagająca zbyt wiele wysiłku.
Takie są realia pracy w centrach outsourcingowych.
Wydaje mi się jednak, że później dochodzimy do etapu szklanego sufitu, nad którym rozpościera się warstwa stawek typu 5-8 netto, a następnie już te dwucyfrowe.

Co do fal 200CV na jedno ogłoszenie: proszę mi wierzyć, przejście nawet przez 500 w ciągu dnia jest możliwe. Oczywiście człowieka frustruje mielenie “jabłek”, kiedy szukamy “gruszki”, jednak nie ma się co oszukiwać, nie jest to najczęściej zadanie niemożliwe.
Przez trzy ostatnie lata przepowadziłem w swojej firmie kilkadziesiąt rekrutacji - to tylko kwestia woli i organizacji pracy

Pracodawca zapomina, że czas pracownika też jest cenny. Zaoszczędziłabym sobie wieele zachodu, gdyby pracodawcy raczyli powiadamiać w jakich granicach lokuje się przewidywane wynagrodzenie.

A ja ten temat skiomentuję w następujący sposób.

Całe zło na polskim rynku pracy to wina pazernych firm HR.
To ich działania doprowadziły do tego, że oferty nie zawierają proponowanych płac. to im się zwyczajnie opłaca. Oferując pracodawcom swoje usługi perfidnie motywują takie postępowanie obniżaniem kosztów pracowniczych. Nasi (nie)szacowni pracodawcy przystają na takie rozwiązania, bo raz że mozna napchac bardziej swój kałdun, dwa że można winą obarczyć firmę HR i nieszczęśliwca złapanago przez nią. Obie strony są zadowolone i mało ich interesuje pracownik.
Firmy HR nie są zainteresowane jakimikolwiek zmianami, bo mało tego, że są pazerne to na dodatek wiekszość to totalni ignoranci i dyletanci.
Nieprawda?
Proponuję wnikliwą analizę ofert pracy. Przykładem niech służy przytoczona oferta przez Obirait.
A takich ofert są tysiące.
W całym cywilizowanym świecie wysokiej klasy specjalistami orkeśla się ludzi wyspecjalizowanych w wąskiej dziedzinie i oni są stosownie wynagradzani. BO MAJĄ BYĆ DOBRZY W TYM CO ROBIĄ. Oferta towrzona jest po głębokiej analizie potrzeb pracodawcy i obejmuje konkretne działania na danym stanowisku pracy za konkretne wynagrodzenie. Mało kto zainteresowany jest miernotami znającymi kilka bądź kilkanaście dziedzin.
W polszcze natomiast taka miernota określana jest mianem fachowca.
Taki właśnie stan rzeczy jest wygodny dla polskich firm HR. Po co wnikać w temat, skoro można zbudować ofertę typu: potrzebna sekretarka do lat 21, wykształcenie conajmniej licencjat, 7 lat doświadczenia, 4 języki, 450 znaków na minutę, stenografia, wymiary 90/60/90 powyżej 165cm i zaoferować wynagrodzenie 1200plz brutto.
Po co tworzyć bazę poszukujących pracy? Skoro ci, którzy przeszli proces rekrutacji w takiej firmie nie będą skorzy do kolejnego upokorzenia. Odrzucone CV do kosza. Nowy pracodawca - nowe CV.
Po co ograniczać proces rekrurtacji do jednego dnia? Przecież 3 dni to więcej kosztów i łatwo udokumentować i umotywować wysokie stawki firmy HR. Co z tego, że kandydaci ponoszą koszty? Kogo to obchodzi?
Doprowadziło to do ogromnej rotacji na stanowiskach pracy, a co za tym idzie ich degradacji. Tak pod względem jakości świadczonej pracy, jak i płacy.
Polska przypomina mi garnek zupy, w której menty i szumowiny wypływają na wierzch. I mało pocieszający jest fakt, że zupa jest coraz bardziej klarowna. Deko za wolno się ona klaruje.
Dlatego właśnie tzw firmy HR będą jak najdłużej podtrzymywały taki stan rzeczy.
W całym tym rynsztoku pojawiają się juz jednak konkretne oferty z opublikowanymi wymaganiami jak i oferowanym przedziałem płac. Pomału dociera do zarządzających świadomość, że nie da się tworzyć i porwadzić normalnej firmy przy pomocy sezonowych pracowników. To nie plantacja truskawek i zatrudnianie kogoś, kto w swoim CV chwali się, że jest hydraulikiem, elektrykiem, gazownikiem, mechanikiem samochodowym, ginekologiem, księgowym i informatykiem, to jedno wielkie nieporozumienie, w momencie gdy firma potrzebuje specjalisty elektronika.
Frazesy typu ile by sie nie dalo pracownikowi zarobić, i tak będzie mu mało to czysta demagogia i są tworzone przez firmy HR na równi z szemranymi bzinesmenami.
Dobrze opłacani pracownicy szanują swoje miejsce pracy, rozwijają swoje kwalifikacje. Dlaczego? Ano dlatego, że mieszkają w konkretnym miejscu, a o ile znalezienie pracy w innym rejonie kraju może nie być problemem, to znajezienie mieszkania już tak. To własnie mieszkanie jest podstawową przyczyną małej mobilności polaków, a nie inne wydumane powody. Ludzie potrzebują sowjej małej stabilizacji, jaką stanowi ich mieszkanie. Nikogo nie bawi życie na walizkach. Jest jeszcze taki jeden mało istotny szczegół jakim jest rodzina, dzieci. Dzieciom właśnie do prawidłowego rozwju potrzeba konkretnego miejsca, a nie ciągłego przemieszczania się, zmiany szkoły, środowiska.
Zmiana pracy dla normalnego, odpowiedzialnego człowieka to ogromny stres i poważna decyzja, mająca wpływ nie tylko na niego, ale i na jego rodzinę. To zachwianie jego małej STABILIZACJI.
Dlatego podawanie zakresu możliwych zarobków pozwala na rozsądne podchodzenie do ofert, a co za tym idzie wysyłaniem swojego CV.